Laten we het hebben over koolstofvezelbuizen.
Als je het zat bent om zware stalen of aluminiumbuizen mee te moeten dragen, dan is koolstofvezel de oplossing voor jou. We maken deze buizen door koolstofvezels om een mandrel te wikkelen, waarbij ook een harsmengsel wordt gebruikt. Het resultaat is een buis die uiterst stevig is en niet beweegt onder druk.
De hittefactor
Het beste aan deze buizen is dat ze nauwelijks bewegen wanneer het heet wordt. Terwijl metaal uitzet en vervormt – waardoor je last hebt van problemen met uitbreidingsverbindingspunten – blijft koolstofvezel op zijn plek.
We zien deze buizen vaak worden gebruikt in systemen voor hoge temperaturen of om verwarmings-elementen te ondersteunen. Houd er rekening mee dat hitte zich hier anders voortbeweegt: het gaat veel sneller langs de lengte van de vezels dan door de wand van de buis heen. Dit moet je in gedachten houden wanneer je de warmteverliezen berekent.
De nadelen
Het is natuurlijk niet allemaal perfect. Koolstofvezel is weliswaar stevig, maar ook broos. Hij zal geen deuken vertonen zoals een koperen buis dat wel doet. Als je de verbindingen te strak aanraakt of per ongeluk met een zware moersleutel op de buis slaat, zal de buis niet buigen, maar breken of barsten. Om dit te voorkomen, raden we aan om versterkte sleeves te gebruiken op de verbindingspunten. Hierdoor wordt voorkomen dat de buis beschadigd raakt wanneer je de clamps aandraait.
Toepassingen
Je vindt deze buizen overal in de lucht- en ruimtevaartindustrie en in high-end chemische fabrieken. De reden is simpel: ze roesten niet. Je kunt er agressieve oplosmiddelen doorheen pompen, die binnen een paar weken 316-roestvrij staal zouden kunnen vernietigen. Zorg ervoor dat je hars geschikt is voor de specifieke temperaturen waarbij de buis wordt gebruikt. Als je de buis boven de ‘glasovergangstemperatuur’ gebruikt, verliest de buis zijn sterkte en zal het geheel falen. Houd de temperaturen in de gaten; dan zijn deze buizen ideaal om mee te werken.